Awizowana poczta przez Internet, czyli jak pomóc listonoszom

Kilka dni temu, rano, dzwonek do drzwi. Na zewnątrz dobre minus dwadzieścia, śniegu po pas, zimny wiatr świszczy w rynnie... no nic. Klapki na nogi, starannie zapiąć koszulę, z lekkim ociąganiem: schodami w dół. Poczta. Listonosz dmucha w palce, nos czerwony, otok służbowej czapki zasunięty głęboko na oczy. Reszta jak zwykle: reklama promocji w hipermarkecie, list od przyjaciela, do tego motor napędowy całej akcji - polecony z banku. „Proszę pokwitować odbiór!”. Jego długopis zamarzł, grzebię po kieszeni w poszukiwaniu swojego, podpis złożony na kolanie – listonosz, ślizgając się po podwórku, rusza w dalszą drogę.

Znów siadam w fotelu. Zanim jednak otworzę list, przychodzi mi na myśl jeszcze dość poważne (a może także ryzykowne) pytanie: „Dlaczego mogę przez Internet zamówić pralkę albo bukiet kwiatów, korzystając ze swojego konta bankowego – a bank co jakiś czas musi jednak wysłać w trasę biednego listonosza, który, niepomny na niesprzyjającą aurę, doręczy mi kwartalny wyciąg? Nie można tego zrobić, po prostu, również używając sieci?”. Internetowy rekonesans jest jednak – przynajmniej dla listonosza – dość bezlitosny. Mianowicie: niektóre dokumenty zyskują rygor ważności dopiero po oficjalnym potwierdzeniu doręczenia. Przez chwilę wydawało mi się, że jeszcze dłuższy czas będziemy skazani na wycieczki na pocztę, by pewne dokumenty nadać – a listonosze na wycieczki powrotne, by podobne przesyłki dostarczyć. Przyzwyczaiłem się jednak, że w Internecie znaleźć można rozwiązania sytuacji pozornie patowych. Jeszcze chwila poszukiwań, i faktycznie – jest! W związku z rozwojem podpisów cyfrowych, niedawno wprowadzono ustawodawstwo pozwalające – oczywiście przy spełnieniu odpowiednich rygorów formalnych – na przesyłanie awizowanej korespondencji także za pośrednictwem sieci. Trafiłem więc na dobry trop.

Jeszcze przez chwilę bałem się, że stosunkowo świeże regulacje nie znalazły odzwierciedlenia w możliwościach technologicznych – ale prędko okazało się, że sprzyjające biznesowe tendencje rzadko pozostają niewykorzystane. Projektem, który na krajowym rynku inicjuje elektroniczny obieg dokumentów awizowanych, jest Internetowa Poczta AwiPost (www.awipost.pl), budząca tym większe zaufanie, że nad jej opracowaniem czuwa Certpol, jeden z krajowych liderów w dziedzinie wdrożeń podpisów elektronicznych. Jak to działa? Banalnie łatwo: zainteresowany zakłada konto, a elastyczna procedura pozwala odbierać przesyłki awizowane i wysyłać takie do innych beneficjantów systemu. Zalety rozwiązania są oczywiste. Oprócz znacznej oszczędności czasu i pieniędzy – darujemy sobie także niezliczone wizyty na poczcie, a korespondencję odebrać możemy z dowolnego miejsca na świecie. Czy to bezpieczne? Absolutnie. Ewolucja podpisów cyfrowych sprawiła, że to często bezpieczniejsza forma cechowania dokumentów od podpisu tradycyjnego. Wszyscy znamy przecież filmowe historie genialnych fałszerzy; przy odrobinie samozaparcia i dość pewnej ręce – nietrudno podrobić czyjąś sygnaturę. Sfałszować cyfrowy podpis jest obecnie dalece trudniej.

Zastanawiając się, jak duże korzyści przynosi mi osobiście to rozwiązanie – zorientowałem się również, jak wielkim skokiem naprzód musi być ono dla wielkich przedsiębiorstw. Ja wysyłam i odbieram kilka poleconych rocznie, oni kilkadziesiąt dziennie. Mało zdziwiło mnie więc odkrycie, że liczba użytkowników AwiPost'u lawinowo rośnie. Gdzieś natknąłem się na informację, że ilość beneficjentów wzrasta sporo szybciej, niż ilość użytkowników Gadu-Gadu w początkowych fazach rozwoju. To cieszy. Nie ukrywam zresztą, że liczę po cichu na spopularyzowanie się tej formy korespondencji. Jak długo w końcu można słać w teren zziębniętych listonoszy?