Pracę reżyserską rozpoczął w 1955 jako asystent Andrzeja Wajdy przy realizacji Pokolenia. Jako reżyser zadebiutował w 1959 r. filmem Krzyż Walecznych.
Wielką popularność przyniósł mu tzw. tryptyk śląski, w skład którego wchodzą: Sól ziemi czarnej (1969), Perła w koronie (1971), Paciorki jednego różańca (1980), w których zawarł historię, tradycje i klimat tego regionu.
Kazimierz Kutz zasłynął również jako reżyser teatralny spektaklami w Teatrze Telewizji: Opowieści Hallywoodu Hamptona (1987), Antygona w Nowym Jorku Głowackiego, Dzieci Arbatu Rybakowa (1989).
Od 1971 do 1976 kierował Zespołem Filmowym "Silesia", którego był założycielem. W latach 70. uczestniczył w naradach Komitetu Centralnego PZPR na temat kultury. Od 1976 zajmował stanowisko głównego reżysera w ośrodku TVP Katowice. Po nakręceniu filmu Linia (1974) otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. W 1993 r. otrzymał honorową odznakę ZAIKSU za wybitne osiągnięcia Twórcze. Zaś w 1994 r. otrzymał wyróżnienie specjalne jury na Festiwalu w Gdyni oraz Grand Prix w kategorii najlepszy film za Zawróconego. Trzy lata później Kutz otrzymuje doktorat honoris causa Uniwersytetu Opolskiego.
Jest autorem książki Klapsy i ścinki. Mój alfabet filmowy i nie tylko. Nakreślił w niej portrety przyjaciół i bliskich ze świata filmowego, literackiego i artystycznego, m.in. Krzysztofa Zanussiego, Wojciecha Kilara, Kaliny Jędrusik, Zbigniewa Cybulskiego, Andrzeja Wajdy, Tadeusza Konwickiego, Stanisława Dygata, Tadeusza Łomnickiego i Tadeusza Różewicza.
W 2010 Kazimierz Kutz zadebiutował jako powieściopisarz książką Piąta strona świata.
Solenizantowi życzymy wszystkiego najlepszego.